Citaten over overprikkeling

Sinds we de enquête over overprikkeling op onze site hadden, kregen we de meest hartverscheurende verhalen over overprikkeling te horen. Vaak volgt dan nog een briefwisseling, waar mensen benadrukken hoe eenzaam het leven met overprikkeling is.

Dit moet bekend worden! Daarom plaatsen we op deze pagina wat citaten.

Lees ook het héle verhaal van Lisa en Sonja, Nique en Inge.

 

Zie de citaten galerij hieronder. Druk op het pijltje naar rechts.

PDF
Citaten overprikkeling
PDF [485.0 KB]
  • Ik kan niet meer deelnemen aan het verkeer; geen auto, fiets, ov, vliegtuig, etc. Ben zowel auditief , visueel, sensitief, cognitief overprikkeld en verdraag het niet om snelheid te zien laat staan te beleven. (Ine)

 

  • Door overprikkeling gaat mijn mond scheef staan, dat kan wel 40 minuten duren. Er hoeft maar iets te gebeuren of mijn gezicht staat scheef. Soms wel 7 x op een dag. (Rianca)

 

  • Wanneer ik een verhaal moet vertellen of in gesprek ben, en er een andere prikkel tussendoor komt, ben ik mijn concentratie kwijt en weet ik niet meer wat ik aan het vertellen was. ( Anouk)

 

  • Overprikkeling komt bij mij voornamelijk in de vorm van (hevige) hoofdpijn, misselijk en duizeligheid. Wanneer ik al teveel prikkels binnen heb gekregen en bijvoorbeeld in een bus of trein ga zitten worden deze klachten erger. (Anouk)

 

  • Het voelt als helemaal bekaf & stuk, 'watertrappelen' terwijl het 'water' voorbij je mond komt, bijna je neus in.....(Cobie)

 

  • In het begin kon ik vrij weinig, ik had toen ook angst om bepaalde dingen te ondernemen omdat ik wist dat ik overprikkeld zou raken. Na verloop van tijd is dit beter geworden o.a. doordat ik soms ervoor kies om overprikkeld te raken en hierna weer rust te nemen, om zo toch bijvoorbeeld eens wat leuks te kunnen doen.(Anouk)

 

  • Intens teleurgesteld gevoel omdat ik bijvoorbeeld 'niet mee kan doen met de rest'. Of als ik een slechte dag heb dat ik al snel aan mijn grens zit waardoor ik daarvan baal.

 

  • Beeld jezelf het geluid van een straalmotor op vol vermogen in (of als je dat niet kunt een jankende stofzuiger), maar dan in je hoofd”. De chaos, ruis en druk op mijn hersenen die ik bij overprikkeling ervaar is ziekmakend.  (John)   

 

  • Het voelt alsof ik tijdens een achtbaanrit een symfonie moet dirigeren; van elke muzikale partij de noten moet volgen, tegelijkertijd een film kijken en de vertaling en ondertiteling moet bedenken. Het voelt dus als een onmogelijkheid maar kan tijdens de rit niet uit stappen.   (Célíne)  

 

  • Prikkels verwerken is keihard werken (Zita)

 

  • Overprikkeling  is een medogenloze achtbaan (Sylvia)

 

  • Mijn spraak loopt vast, crasht bij overprikkeling. Ik kom er dan niet meer uit. (Marieke)

 

  • Door overprikkeling beperkt in alles!! Lopen, fietsen, tv kijken, lezen, sociale contacten, bezigheden, hobby's.....er is je heel veel ontnomen! (Anneke)

 

  • Gister werd ik lief gevraagd, of ik geen zin heb, mee te gaan, naar.... Ik zei: "Ja, natuurlijk heb ik zin! Lijkt mij heel leuk". Ze keek me aan: "Echt?" Ik zei: "Ja ik heb écht zin. Helaas KAN IK DAT NIET...heeft  ja niets met zin te maken- toch? "

    Het is niet meer én én ! Het is óf óf!

 

  • Mijn neuropsycholoog zegt dat het een aandachtstekort is, volgens de neuropsychologie. Maar wat hij niet beseft met ál zijn kennis, is dat het niet kunnen richten van de aandacht , het GEVOLG is,  en niet de oorzaak van overprikkeling. Er GEBEURT iets in mijn hoofd, voelbaar (!) en pas daarná kan ik me niet meer concentreren....
  • Hoop dat er snel meer bekendheid komt over overprikkeling....en zo min mogelijk mensen hier door heen moeten worstelen omdat ze niet weten wat er gebeurt met hun eigen lichaam terwijl dotoren lopen te vertellen we kunnen niks vinden...
     
    Het worstelen....is het ergste ?
     
    Het worstelen met onwetendheid ??
     
  • Veel meemaken op 1 dag, niet kunnen slapen daarna, lang moeten ontprikkelen. (Marjo)

 

  • Zenuwstelsel kan volledig overprikkeld raken, (bijvoorbeeld golven van kippenvel) en daarna 3 dagen migraine. Ik kan en wil heel erg genieten van mijn drie kleine kinderen, van gezellig samen knutselen of samen eten. Maar helaas is dat telkens van korte duur.. De overprikkeling zorgt al snel voor een opgejaagd gevoel, een neiging tot vluchten, een gevoel van controle verlies, "verdrinken in de prikkels". Als ik toch langer in die setting blijf tot geirriteerd heid, me voelen als opgejaagd wild, en moeten stoppen of de ruimte moeten verlaten.. Ik voel geen angst, maar moet wel altijd keuzes maken om overprikkeling zoveel mogelijk te voorkomen. Daarna is veel tijd en stilte nodig om weer te ontprikkelen. Ook vind ik het heel erg jammer dat we hier bijna nooit muziek aan kunnen hebben. De prikkels van drie jonge kinderen zijn voor mij dagelijks te zwaar.. AL mijn ENORME liefde voor ze, kan dit niet wegnemen. Dat vind ik heel erg moeilijk en zo jammer...(Marjo)

 

 

  • Iedere prikkel haalt mij van mijn eigen pad. Het is heel zwaar om deel uit te maken van een (geweldig!) gezin daardoor. Ik geef me er het grootste deel van de week aan over (ik wil dat mijn kinderen een zo fijn mogelijke jeugd hebben) en neem mijn tijd als iedereen in bed ligt om te ontprikkelen en om even zelf "aan het roer te staan". Als ik een keer alleen thuis ben, kan ik meer en voel ik me meer mezelf. Hoe zeer ik ook van iedereen hou, dat is erg moeilijk van het hebben van NAH. (Marjo)

 

  • Hersenletsel is zoeken naar de handleiding die je kwijt bent, en beseffen dat hij nooit meer terugkomt. Een nieuwe handleiding schrijven is het enige wat nog rest. Voordat je alle overprikkelingsvormen en de veroorzakers overprikkeling van jezelf kent, ben je een tijd verder.

 

  • Combinatie van visuele verwerking en snelle beweging leidt bij mij tot duizeligheid, onbalans en misselijkheid. Vluchtreactie kan nog steeds terugkomen, maar ik kan dit nu snel laten verdwijnen, zonder uit een overprikkelende situatie terug te trekken: Ontspanning zoeken door ademhaling, diep zuchten of concentreren op 1 taak, niet proberen om twee dingen tegelijk te doen.

  • In een ruimte waar gesprekken vóór en àchter tegelijk plaatsvinden, kan ik het eigen gesprek niet meer volgen en er volgt een vreselijke overprikkeling.

 

  • Bij overprikkeling voelt een bocht rijden alsof je rond tolt. Bij het remmen in een auto alsof je hoofd door voorruit gaat. Wanneer de auto stilstaat moet het in het hoofd nog stil gaan staan.

 

  • 1.5 uur iets doen en dan uurtje platte bedrust. Dan gaat 't pas weer goed met me. Natuurlijk wijk je hier wel eens van af en dan heb je dagen last.

 

  • Ik ervaar snel druk, stress als er iets aan mij gevraagd wordt vooral als ik iets moet uitleggen. Dat kan zelf al zijn bij een vraag van bv: waar liggen de autosleutels? Ik kan dat dan niet zo snel uitleggen, de frustratie daarvan loopt op en daardoor wordt het nog moeilijker. Er zelf heen lopen en ze pakken en laten zien gaat veel beter en sneller.

 

  • Het lijkt soms of ik in 'n botsautootje zit op de kermis met zo'n knetterende antenne tegen het gaas erboven en mijn autootje wordt gebotst van alle kanten en is stuurloos geworden, het lukt me niet eruit te komen en dat maakt alles nog erger. Nu na jaren weet ik waar de noodknop zit maar vergeet 'm nog vaak te bedienen! 

 

  • Ik leef nu al 24 jaar geheel geïsoleerd. Natuurlijk heb ik speciale aangemeten oordoppen met filters uitgeprobeerd. Weggegooid geld...behalve dan om iets te dempen, maar het isoleert je nog steeds...je kan nog steeds niet deelnemen aan een gesprek, toch?  Ja, ik heb ook het hele nutteloze traject doorlopen van een audiologisch centrum ....maar ze beseffen niet hoe het ECHT is. Ik kan geen geluiden verdragen op de achtergrond. Ik word dan ziek. Misselijk tot overgeven aan toe en draaierig. Ik moet dan dagen bijkomen door helemaal niets te doen.

 

  • Om cognitieve overprikkeling een beetje te ondervangen werk ik met een activiteitenweger en met de Pomodoro app op mijn telefoon waarbij ik grotere taken in kleine stukjes hak. Ik zet de app bv op 15 minuten en dan een pauze. Dit voorkomt dat ik te veel overprikkeld raak en fouten ga maken.

 

  • Als ik cognitief overprikkeld raak kan ik ter plekke alles volgen in het moment, maar ik kan niet reageren- ben ook achteraf blanco - heb het niet kunnen opslaan.

  

  • Het is nergens echt rustig. Zelfs thuis is het overleven. 

 

  • Ik raak namelijk extreem snel overprikkeld door geluid. Als ik niet weg ga uit de situatie, begin ik te haperen met praten en kan zelfs flauwvallen. Ik ben enorm beperkt en kan heel veel gewone dingen niet meer.

 

  • Lees het hele verhaal van Lisa... Klik hier. Zij kan een hele pagina vullen met overprikkelingcitaten...om kippenvel van te krijgen.

 

  • Als ik moe of overprikkeld ben dan is mijn beeld niet meer helemaal scherp. Het trilt als het ware. Verder is zelfs meerijden in de auto dan een hel. Het beeld gaat te snel en het maakt me bang. 

 

  • Het is onzichtbaar en zelf al lastig te begrijpen. Ik heb lang gedacht dat ik meer kon dan ik kan. Als ik het al heb, hoe leg ik het dan aan anderen uit. Ook al weet ik dat ik het heb, de overprikkeling overvalt me soms nog steeds. Het ene moment gaat het goed en lukt het me en opeens (bijvoorbeeld door net die ene extra prikkel) gaat het te snel en dan komt de verwarring. Als ik dan doorga dan komt de hoofdpijn en op een gegeven moment lukt het gewoon niet meer.  

 

  • Als ik overprikkeld ben zie ik lichtflitsen; heb het gevoel van een dia serie die afgedraaid wordt. En ik zie wisselingen van licht naar donker, terwijl het licht in de realiteit steeds hetzelfde is én de beleving dat m'n ogen alle kanten op draaien.Knap irritant...

 

  • Het ligt heel erg aan mijn grens van vermoeidheid hoe erg het is. Ik ben erg gevoelig voor visuele prikkels. Als ik iets teveel zie...bomen op een rij, bladeren op de grond, tegels, klimop aan de muur, patronen op kleding of iets dergelijks. Dacht in het begin echt dat het aan mijn ogen lag. Ik probeer dan mijn ogen dicht te houden, licht zoveel mogelijk te vermijden.

 

  • Bij mij is het net of er onweer is als ik overprikkeld ben en mijn ogen dicht heb, en als dat weg trekt dan speelt zich de dag die ik heb gehad, versneld weer af.

 

  • Geur is bij mij ook behoorlijk versterkt, sommige parfumluchtjes vind ik tegenwoordig ronduit storend.  

     

  • De geuren zijn qua overprikkeling vergelijkbaar met bijvoorbeeld het steeds maar in en uitklikken van een pen, of blijven roeren met een lepeltje in de koffie.



Tips van Cindy:

Wat me help!!:
• Eigen tijd en tempo; eenvoudig
• Tempo omlaag
• Bewust en 1 ding tegelijk doen, langzaam
• Tijdig stoppen
• Weinig/geen omgevingsgeluiden waarbij ik moet denken en handelen
• Zittend en zonder denken en handelen zijn deze geluiden en bewegingen minder storend
• Praten 1 op 1, zittend, gemakkelijker dan staand/lopend of met meerdere personen tegelijk en/of omgevingsgeluiden
• Schakelen, lastiger bij onverwachte dingen
• Geen druk, geen stress, geen tijdsdruk
• Bekende omgeving, routinehandelingen
• Liever doe dingen dan denk en focus, lettend op lage belastbaarheid nek en lichaam en geest
• Pauzes!!
• Rust!!
• Afwisseling
• Balans in inspanning, ontspanning en rust
• Van tevoren situaties inschatten!!
• Briefjes maken, agenda bijhouden
• Vaste plaats, vaste routine
• Eerlijk zijn naar mezelf en omgeving dat het zo is, uitleggen.
• Tijd nemen en rust nemen
• Afleidingen wegnemen
• Geen radio tv ed. bij bijv. koken, gesprekken ed.
• Nieuwe zingeving/activiteiten die me voldoening geven zoeken
• Niet steeds de grenzen op willen zoeken
• Niet de oude 'ik' willen uitproberen of weer willen zijn ook al voelt dat weer zo.
• Dingen een vaste plek geven, handelingen routine maken
• Taken verdelen over de dag/week.
• Rust/korte slaap overdag wanneer nodig
• Minipauzes
• Regelmaat
• Geen onverwachte dingen
• Handelingen mezelf eigen maken, routine maken
• Er “gewoon bij zijn” zonder zelf te participeren
• “Met oogkleppen op” ergens lopen/zijn

Iemand volgen, met iemand is gemakkelijker dan alleen in drukke omgeving. Zo ook met iem. Gaan die de handelingen uitvoert. Zo wel kunnen participeren, erbij kunnen zijn. Niet zelf alles mee willen doen.


Gedichtje

Ik zie het

 

Eerst de professionele vragen met de gepaste afstand..

Al snel blijkt dat het stokt, het gesprek loopt vast.

Ik begin te huilen, de overprikkeling wordt me te veel.

Dan een paar vragen, heeft u een gezin, wat deed u voor werk.

En ineens gebeurt het, het besef dat dit hen ook kan overkomen.

Ik zie in hun ogen dat het hen raakt.

De schrik slaat toe, confronterend. Dat is niet de bedoeling.

Ik heb het gezien.

 

Meer gedichtjes op de pagina rouw en verlies

 

Michaela du Pon stuurde ons deze tekening:

michaleaelarge.jpg
Michaela du Pon: "mijn ervaring is dat professionals (neuroloog, revalidatiearts, therapeuten) weinig kennis en aandacht hadden voor de impact van een verstoorde prikkelverwerking na hersenletsel.
Zo werd ik tijdens de revalidatie geacht therapieën in drukke ruimtes en in groepen te doen. En toen ik bij het zwemmen vroeg of er een prikkelvrij zwem-halfuurtje (zonder muziek, zonder pratende mensen en zonder flikkerend TL-licht) ingepland kon worden, was de reactie dat ik moest leren wennen aan de omgeving.
Wat heb ik me ellendig gevoeld. Had ik toen jullie site met de pagina overprikkeling maar gehad. Dan had ik me gesteund gevoeld en het beter kunnen toelichten!"