Leven met hersenletsel

Trix

 

Ik heb ca. 2 weken na m’n geboorte hersenvlies(holte)ontsteking opgelopen: werd thuis “erg” ziek (was meer dan ‘n griepje) en ben nét op tijd in ‘n ziekenhuis beland, waar ze me me konden helpen.

Hier ben ik, letterlijk eigenlijk, eerst gehersenspoeld: zijn eerst 2 uitwendige draintjes geplaatst, via de ene ging “spoelwater” naar binnen, maar door de andere kwam gewoon stroop (‘t water wat vervuild was door de ontstekingsrommel) naar buiten.

Heb in m’n eerste levensjaar m’n eigen wiegje nauwelijks gezien: in de eerste ziekenhuisperiode is er toen ‘n inwendige drain geplaatst (in m’n hoofd) om ‘t overtollige hersenvocht af te voeren.

Heb nu nog nauwelijks last van m’n NAH, ‘t enige wat ik nu nog merk zijn geen dieptezicht en ‘n evenwichtsprobleem (kan hierdoor geen autorijden en fiets op ‘n driewieler.

Maar heb nu wel ‘n zelfstandig leven, ‘n leuke baan en ‘n hobby, waarvan sommige mensen dachten dat ik ‘t niet zou kunnen: accordeon spelen. Ben hier heel trots op. Andere NAH-ers: ga (verder) knokken dan kom je zéker ergens!

Hier 2 foto's:

- met m'n accordeon (was 'n bijzonder laatste "cadeautje" van m'n opa; vandaar de naam Cadeautje opa.
 
- op m'n driewielfiets
'n Foto met m'n draintjes (vooral m'n eerste ziekenhuisperiode) wil ik eigenlijk liever niemand aan doen, zijn best heftig.