Home » Informatie » Gedichten NAH

Gedichten NAH

Op deze pagina plaatsen wij mooie ontroerende gedichten en dichtvormen over het leven met hersenletsel. Stuur jouw gedicht in! Onderaan deze pagina is een mailformulier. (Voorwaarde is dat je het zelf geschreven hebt!)

 

Gedicht van Jenny Palm


Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.

Maar dan meer zoiets van: ik weet, ik heb, wat jij niet ziet. Je kunt 't niet zien aan de buitenkant.....

Aan de buitenkant zie je niets, je ziet een gezonde vrouw, toch? Maar aan de binnenkant, in mijn hoofd,daar zitten beschadigingen, door een ongeval.

 

-Je ziet het niet, maar ik heb het wel... NAH, Niet Aangeboren Hersenletsel.

-Je ziet niet dat ik me niet kan concentreren als er meerdere mensen zijn, maar ik heb het wel

-Je ziet niet dat ik moeite heb om naar anderen te luisteren, zeker als er veel lawaai is, maar ik heb het wel

-Je ziet niet dat er onrust in mijn hoofd ontstaat als er iets “op tijd klaar” moet zijn, maar ik heb het wel

-Je ziet niet dat ik erg onzeker word omdat ik dingen vergeet, maar ik heb het wel -Je ziet niet dat het me moeite kost om mijn aandacht erbij te houden, maar ik heb het wel

-Je ziet niet dat ik regelmatig rust nodig heb om “orde op zaken te stellen”, maar ik heb het wel

-Je ziet niet dat ik moe ben na het voeren van gesprekken, boodschappen doen enz. enz. , maar ik heb het wel

-Je ziet niet dat het me pijn doet dat ik niet alles meer kan, die ik wel kon voor het ongeval, maar ik heb het wel

-Je ziet niet dat randgeluiden bij mij overheersen, maar het gebeurt wel -Je ziet niet dat ik de hele dag suizen en piepen in mijn hoofd “hoor”, maar dat heb ik wel -Je ziet niet dat ik soms woorden kwijt ben; je ziet wel dat ik meer gebaren maak en je hoort wel dat ik dingen heel erg omschrijf of als “grapje” zeg dat het klinkt als

-Je ziet niet dat ik moeite heb met het onbegrip van anderen, maar heel soms zie je mij wel emotioneel worden of huilen of boos worden

-Je ziet niet, dat ik snel uit mijn evenwicht ben, letterlijk en figuurlijk, maar dat gebeurt wel. Maar je ziet wel dat ik met een rollator loop, als ik alleen de straat op ga en ik zie dan mensen verbaasd kijken. Voor figuurlijk uit mijn evenwicht raken bestaan geen rollators, dan moet ik steun vinden in mijn omgeving Ik moet meer voor mezelf opkomen, maar ik vind dat best moeilijk. Ik moet omgaan met deze problemen en ik weet dat dat langzaam gaat. Ik moet omgaan met mijn beperkingen en ik vind dat best lastig. Ik moet accepteren dat het nooit meer wordt als voor het ongeval op 1 april 2014 en dat vind ik best lastig. Maar ik ben niet te oud om te leren en geduld is o zo'n schone zaak.
                                                                       

Betty de Jong-Windau



Gedicht Nadenken van Bert Blanken (zie ook www.bedicht.nl)


 Gedicht Oordelen van Jolanda van der Meer (zie ook www.msdiva.nl)


                                                                             Realiteit: Miriam van 't Hoff



Naar de IC

Naar bed ontheemd
Bij moeder thuis.
In bed, een online spel.

 

Heel netjes
Ik ben beschaafd
Moe ik ga slapen nu.

 

Telefoon weg

Nog een laatste bericht
Ik wil antwoorden
Het gaat niet
Arm slaapt

Ik sta op
Denk ik en lukt niet
Ik app
Kan het nu ook niet meer lezen.

 

Paniek, ze gaat de stappen na
Rechterarm, rechterbeen, kan je praten
Het gaat niet, 112
Doodsangst en toeters en bellen

Lieve mensen
MRI en onderzoek
IC
Gelukkig geen einde

                                                                 Gedicht van Jeroen Sloot


Ik keer mij om, om de scherven op te rapen

Een harde klap
Een ziel gebroken in duizenden stukjes
Als Chinees porselein zo kwetsbaar

Scherven brengen geluk, zeggen ze
Maar waarom voelt het dan niet zo?
Het enige hoe ik mij 10 jaar heb gevoeld is op zijn zachts gezegd naar

Ik ben klaar
Klaar ermee om een gebroken ziel te zijn
Ik ben zoveel meer

Daarom dat ik hard mijn best aan het doen ben
Om mijzelf weer te helen
Opdat ik weer wederkeer

Ik keer mij om, om de scherven op te rapen
En net als de oude Chinezen te lijmen met goud
Zodat ik eindelijk in al mijn pracht mag stralen
En ik mijn waardigheid behoud 

                                                                       Gedicht van Carsten Hemsø


 

 

 

 

 

 

Gedicht van SR "Kwijt geraakt"

Kwijt geraakt

Onvoorbereid en gemeen sloeg het toe.

Ik was niet zo ver, ik wilde zo veel, ik wil dit niet.

Hoopvol vecht ik terug, ik wil het leven.

Weer onvoorbereid, niet wetend wat mij te wachten staat in de wereld wat mijn thuis is.

Niet eens beseffend wat ik verloren had.

 

Ik heb mij zelf verloren zo voelt het gewoon.

Ik ben de oude niet meer.

Confrontatie elke dag, uur, minuut en seconde.

Loslaten, accepteren hoor ik steeds.

Ik vraag: mag ik er zijn zoals ik ben en voel, is aanvaarden ook oké.

 

Als ik kan begraven en afscheid nemen, laat ik ooit los.

Als ik tijd heb en niet meer moet, laat ik ooit los.

Als ik word gezien , gehoord, getroost- is het niet zo zwaar.

Ik schaam mij dat ik het zwaar vind.

Ik moet toch eindeloos dankbaar en blij zijn voor een tweede kans.

 

Zachtjes en stil troost ik mij zelf, voor een foto van toen.

De tijd rent en de wereld ook en ik overleef voor mijn gezin en mij.

Ik leef stil in mijn gedachten, want volop leven gaat niet- niet zoals men denkt.

Soms dan schreeuw ik om een arm om mij heen, om een oor die hoort,

om een mond die troost en kust, om een lach op de juiste moment.

 

Ik mis mij

met dank aan al mijn bikkels 29-10-2017                       Gedicht van SR

 


Willy Smits


 

Mijn eigen weg


Mijn eigen weg,

Ik had mijn eigen weg al lang gevonden, zong mijn eigen lied!

Maar toen kwam mijn hersenletsel en ging dit alles niet...meer.

Ik probeerde het nog, maar het mislukte keer op keer.

Niet meer zien welke weg op te gaan of op welke plek in je leven te staan.

Ik wil echt wel verder met mijn beperkingen op weg,maar moet wel zien dat ik niet over zware stenen val.

Toch zie ik heel verder in de mist een dal!
                                                                             Gedicht van Lissens Anne


                                                                                   Gedicht van Trea Knoops


Gedicht van Karin Weidekamp

http://www.marjan-lubberts.nl/piepklein%20voorproefje.html


gedicht van Marjan Lubberts

Nooit gedacht de wereld te vergeten,
- toch lachen we allebei,
iets te hard, plots verlegen,
jouw verbazing nam mij vast,
en bracht me daar waar ik nooit dromen durfde
- die ene seconde is mijn trotse leven,
- en die herinnering zal ik nooit vergeten x
                                                   Gedicht van Evelien Denoo
(Toelichting: Het is moeilijk mee te kunnen in de "te snelle" wereld, ontspanning kan deugd doen en soms lukt dat. Je was trots op wat ik kan (dat gebeurt niet veel dat iemand trots is op mij, ik kan zoveel minder) Daar denk ik vaak aan, het moment dat je trots was, en dat ga ik nooit vergeten (dat ik soms ook wat in mijn mars heb)...


Herinneringen aan Heliomare (revalidatiekliniek bij de duinen en de zee)


Stuur ons je mooiste zelf geschreven gedicht of dichtvorm. 
Uit de gedichten kiezen wij er af en toe één uit die een poster krijgt! 
Dit i.v.m. plaatsgebrek..