Traumatisch hersenletsel 

In 2019 kreeg ik na mijn bevalling, na onderzoeken, te horen dat ik een zeldzame aandoening heb: dunnevezelneuropathie. Dit is zenuwbeschadiging waarbij de kleine zenuwvezels niet goed werken. Alsof dat nog niet genoeg was, viel ik daarna van de trap.

 

In 2020 liep ik op de trap met mijn dochtertje toen ik mijn evenwicht verloor en achterover viel. Tijdens de val kwam zij op mij terecht en ik kwam hard op mijn achterhoofd terecht. De ambulance is gekomen en heeft mij meegenomen naar het ziekenhuis voor onderzoek. Daar werd gekeken of er botbreuken of ernstig letsel waren. Uiteindelijk bleek dat ik mijn rug, nek en ribben had gekneusd en dat ik een hersenschudding / licht traumatisch hersenletsel had opgelopen. Mijn dochter is na onderzoek gelukkig ook nagekeken en bleek niets te mankeren.

 

In het ziekenhuis zeiden ze dat ik “een engeltje op mijn schouder had gehad”, omdat het heel anders had kunnen aflopen. Van deze val heb ik beeldmateriaal, waardoor de impact en manier van vallen goed zichtbaar is. Ik had na deze eerste val eigenlijk geen echte tijd om goed te herstellen en op te bouwen.

Ongeveer een jaar later ben ik opnieuw van de trap gevallen. Ook na deze tweede val had ik geen volledige hersteltijd, waardoor mijn klachten verder zijn toegenomen. Daarna kreeg ik uiteindelijk een traplift, omdat traplopen niet meer veilig voelde door aanhoudende problemen met mijn evenwicht en stabiliteit.

 

Sinds deze gebeurtenissen ervaar ik klachten die passen bij niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Mijn evenwicht is verstoord en ik heb regelmatig een wankel of onzeker gevoel bij het lopen en staan. Vooral bij traplopen, draaien of bewegingen met mijn hoofd word ik snel duizelig en raak ik mijn stabiliteit kwijt.

 

Daarnaast heb ik vaak last van hoofdpijn, wat sinds de val regelmatig aanwezig is. Dit komt bovenop mijn andere klachten en kan mijn belastbaarheid verder verminderen. 

 

Verder heb ik last van vermoeidheid die verder gaat dan gewone moeheid. Ik raak sneller uitgeput, zowel lichamelijk als mentaal, en herstel minder snel na inspanning. Mijn concentratie is verminderd en ik kan informatie minder goed verwerken, vooral wanneer er veel tegelijk gebeurt.

 

Ook ben ik gevoeliger geworden voor prikkels. Geluid, licht en drukte komen harder binnen en zorgen ervoor dat ik sneller overprikkeld raak. Wanneer ik overprikkeld raak, nemen mijn klachten zoals duizeligheid, vermoeidheid en onrust toe.

 

Daar komt bij dat ik hoogsensitief ben, waardoor ik prikkels sowieso al intens ervaar. In combinatie met mijn dunnevezelneuropathie en het hersenletsel versterkt dit elkaar, waardoor mijn belastbaarheid lager is en ik sneller uit balans raak.

 

Door deze combinatie van klachten ben ik in mijn dagelijks leven voorzichtiger geworden en voel ik mij minder zeker in mijn mobiliteit, vooral in situaties waarin ik moet lopen, traplopen of me in drukke omgevingen bevind.

 

Dankzij informatie van jullie website Hersenletsel-uitleg over hersenletsel ben ik mij opnieuw gaan verdiepen in mijn klachten. Hierdoor wil ik opnieuw contact opnemen met mijn huisarts om te bespreken of verder onderzoek of revalidatie nodig is.

 

Ondanks alles ervaar ik dat mijn geloof mij steun geeft in moeilijke momenten. Ik geloof dat God er altijd voor mij is en mij draagt, ook in periodes waarin mijn gezondheid mij beperkt en onzeker maakt. Ik heb Hem leren kennen toen ik een einde aan mijn leven wilde maken. Ik liep de zee in om een einde te maken aan mijn leven. Daar ontmoette ik Jezus....

 

Liefs Ashiana

Reclame is niet van deze site: