Sensorische schors of cortex
en de somatosensorische schors
De sensorische schors is een belangrijk gebied in onze hersenen dat verantwoordelijk is voor het verwerken van zintuiglijke informatie. Dit betekent dat het helpt om signalen van onze zintuigen, zoals zien, horen, voelen, ruiken en proeven, te interpreteren. De sensorische schors is vooral actief als we bijvoorbeeld iets aanraken en voelen hoe het aanvoelt, of wanneer we naar een mooi schilderij kijken. Elk zintuig heeft zijn eigen specifieke deel van de sensorische schors dat deze informatie verwerkt, zodat we een duidelijk beeld krijgen van onze omgeving.
Wanneer iemand letsel aan de sensorische schors oploopt, kan dit aanzienlijke gevolgen hebben. Afhankelijk van de locatie en de ernst van het letsel kan de persoon moeite hebben met het herkennen van zintuiglijke prikkels. Dit kan zich uiten in verschillende manieren, zoals het niet kunnen voelen van aanrakingen, het niet herkennen van gebouwen of mensen, of zelfs problemen met gehoor. In sommige gevallen kunnen mensen ook een verschijnsel ervaren dat "sensorische overgevoeligheid" wordt genoemd, waarbij normale prikkels als ongemakkelijk, overweldigend of pijnlijk worden ervaren.
Wat is sensoriek?
Sensoriek gaat over alles wat we met onze zintuigen waarnemen en hoe we informatie uit onze omgeving begrijpen.
Wat is sensomotorisch?
De samenwerking tussen sensoriek en motoriek noemen we sensomotorisch. In de M3 (tertaire motorische schors) wordt een keuze voor bewegen gemaakt. De secundaire motorische schors programmeert deze en stuurt hem door naar de primaire motorische schors die er voor zorgt dat de beweging wordt uitgevoerd.
Wat is de somatosensorische schors?
De somatosensorische schors is een specifiek gedeelte van de sensorische schors, dat verantwoordelijk is voor het verwerken van informatie van de huid, spieren en gewrichten. Deze regio bevindt zich in de pariëtale kwab van de hersenen en speelt een cruciale rol in onze tastzin, temperatuurdetectie en pijnperceptie.
De sensorische homonculus (groen in de afbeelding)
De sensorische homonculus is een schematische weergave van de lichaamsdelen op de sensorische schors, die zich bevindt in de wandbeenkwab of pariëtale kwab van de hersenen. Het toont duidelijk hoeveel hersenruimte gebruikt wordt voor de gevoeligheid van elk lichaamsdeel.
Dit betekent dat sommige delen van ons lichaam, zoals de handen en lippen, meer ruimte in de hersenen hebben dan andere, zoals de rug of de schouders. Ze hebben dus meer sensorische zenuwuiteinden.
Voor patiënten kan dit inzicht helpen bij het begrijpen van aandoeningen die verband houden met pijn, gevoelloosheid of andere sensorische stoornissen. Door te visualiseren hoe ze beïnvloed worden door hun aandoening, kunnen patiënten beter communiceren met zorgverleners en fundamentele vragen stellen over hun behandeling.
