Home » Ermee omgaan » Ervaringsverhalen » Verhalen van mensen met NAH » Els : schedelbasisfractuur

Els

 

Traumatisch hersenletsel

25 jaar geleden, op 30-03-1989, heb ik een ongeluk met mijn hoofd gehad.
Op m'n werk, waar het in de expeditie véél te vol stond, ben ik aangereden door een achteruit rijdende vorkheftruck, deze had mij niet zien aankomen lopen.

De vorkheftruck is over m'n rechtervoet gereden en ik ben zelf achterover op m'n achterhoofd op de betonnen vloer geklapt, waar ik niets (meer) van weet.
Met een ambulance ben ik naar het ziekenhuis toe gebracht.

Ja, ook mijn rechtervoet was verbrijzeld, maar de schedelbasisfractuur en m.n. de restverschijnselen, daar heb ik nog steeds last van.
Het 'ergste' vind ik nog het onbegrip van 'de buitenwereld'.

Ik heb ruim een maand in het ziekenhuis gelegen, waarvan in het begin zo'n 4 dagen op de Intensive Care. Daarna op een éénpersoonskamer.
Reuk en Smaak, heb ik sinds het ongeluk niet meer...

Ruiken doe ik helemaal niets meer. Proeven, alleen nog het zoet, zuur, zout en bitter, maar dan moet ik wel extreem véél "over m'n tong laten gaan".
Jammer maar er zijn érgere dingen, zoals dan m.n. dat onbegrip.

Overprikkeling van alles en nog wat en ook oorsuizing is een dagelijks iets.
Overprikkeling uit zich in wanneer er te veel informatie op me af komt of wanneer ik mij ergens over op wind en (inwendig) kwaad maak maar zeker als ik ergens kom waar 'veel' mensen zijn en/of lawaai is.

Dit zijn allemaal verschijnselen die ik aan het ongeluk overgehouden heb.

Hetgeen ik zo MIS is een béétje BEGRIP van de Buiten-wereld... Smiley

 

Het verhaal van Els staat ook in de Margriet nr.14 van 28 maart 2014 Els doelt in dit artiekel op een forum die niet meer bestaat. We hebben nu een Facebookgroep. https://www.facebook.com/groups/OverprikkelingbijhersenletselNAH/