Home » Oorzaken Ziektebeelden » Beroerte CVA » Atypische CVA klachten

Atypische CVA klachten

"Mijn beroerte werd niet herkend"

Het is van levensbelang dat een beroerte snel herkend wordt en er direct gebeld wordt met 112. Vrouwen vertonen vaker atypische symptomen, zoals desoriëntatie, verwarring en/of bewustzijnsverlies. Men heeft de FAST test of PLAT test als leidraad en als daar iets afwijkend in was, belde men 112.

P : Praten: laat de persoon een simpele zin uitspreken
L : Lachen: vraag het slachtoffer te lachen
A : Armen omhoog: laat de persoon beide armen tegelijk omhoogsteken
T : Tong: vraag om de tong uit te steken

Voor alle symptomen zie de pagina beroerte.

 

Maar wat nu als je andere klachten hebt?

Echt gebeurd verhaal 1

Bijna alle klachten werden door de huisarts en de eerste neuroloog, waar ik pas na 6 weken terecht kon, afgedaan als stress. Bleek later gesprongen aneurysma te zijn. Er volgde een opname om via een operatie via de schedel, de aneurysma te clippen.

Weer geprobeerd te werken in aangepast werk en minder uren. Kreeg een zware depressie omdat ik elke dag over mijn grenzen ging. Blijkt dat emotiegebied is aangetast. Nu bijna 5 jaar later heb ik nog altijd een drukkend gevoel in hoofd. Net of er met een vuist wordt opgedrukt. Vermoeidheid, opnieuw een depressie etc. Dit alles wordt door UWV arts afgedaan als lui. Ik ben zo moe van het altijd maar vechten tegen de bureaucratie. Aan de buitenkant is niets te zien dus u mankeert niets. Pilletje en therapie en u kunt weer werken. Zo klaar mee.

 

Nawoord Hersenletsel-uitleg: Een aneurysma is een verwijding in een slagader of ader, door een zwakke plek in de vaatwand. Deze zwakke plek kan openscheuren en een bloeding veroorzaken. Dit is een levensgevaarlijke situatie. Door van buitenaf middels een luikje in het schedeldak een soort knijpertje ('clip') op het aneurysma te zetten wordt het aneurysma daarmee dichtgeknepen (clippen).

 

Echt gebeurd verhaal 2

Precies 1 jaar geleden werd ik wakker met zeer zware hoofdpijn, extreem duizelig en misselijk, (5 weken na mijn rugoperatie) en de avond hiervoor was mijn bloeddruk nog perfect. Ze dachten bij de opname in het ziekenhuis in de eerste instantie aan een zware migraine, maar later die dag viel al het woord CVA (beroerte); 1 van de schade die ik opgelopen heb is 50% gezichtsveldverlies.

 

Nawoord Hersenletsel-uitleg: Gezichtsvelduitval kan een akelig gevolg zijn van een hersenletsel. Het wordt 'hemianopsie' genoemd als er een halfzijdig gezichtsvelduitval is. Er zijn meerdere visusproblemen mogelijk. Lees meer.

Echt gebeurd verhaal nummer 3

Mijn man van 29 had alle symptomen, wij als familie zeiden kan het geen beroerte zijn. Nee volgens hun moest hij een paracetamol nemen en lekker naar bed gaan. Volgende dag kon hij niet meer lopen, met spoed in de ambulance naar het ziekenhuis. "Ja, sorry meneer, het was toch een herseninfarct u heeft helaas pech gehad. In het vervolg zullen wij niet anders handelen bij jonge mensen, omdat de kans heel klein is."

??? Nog altijd spijt dat we geen stappen tegen het ziekenhuis hebben ondernomen. Mijn man heeft als restverschijnselen vooral pijn in zijn hoofd, snel moe door overprikkeling en daardoor als hij over zijn grens gaat een soort epileptische aanvallen waarbij hij wegvalt. Pijn aan zijn been waardoor hij loopt met behulp van een stok. En karakter verandering; heel veel piekeren, geen grenzen meer kennen, dus maar doorgaan over een onderwerp .

 

Echt gebeurd verhaal nummer 4

Ik had geen van de bekende klachten bij een beroerte. Mijn rechterarm tintelde bij aanraking. Als mijn arm in rust was, voelde ik hem niet. Dat gold voor mijn rechterkant met uitzondering van mijn benen. Ik was in Frankrijk op vakantie. We zijn pas een dag later naar de receptie van de camping gegaan omdat ik me beroerd voelde. Toen bleek mijn bloeddruk boven de 220....opname tot gevolg. De CT-scan was normaal, maar dagen later op de MRI-scan was een infarct te zien. Het was niet zo dat men het niet herkende...ik herkende het zelf niet. Ik bleek een thalamus-infarct te hebben.

 

Echt gebeurd verhaal 5

Ik voelde me heel raar in mijn hoofd en ging naar de huisarts die mij door stuurde naar de internist. Ik zou die week er op heen kunnen. De woensdag ervoor  werd ik duizelig, wiebelende ogen flauw vallen. Huisarts kwam meteen en stelde: "het zal wel aan je evenwichtsorgaan liggen". Een paar uur later lag ik op EHBO daar kwamen ze ook tot diezelfde conclusie. Het is mijn evenwicht orgaan. Bloeddruk was prima cholesterol was prima . Ik kon weer naar huis. Mijn dochter stond er op dat er verder gekeken werd.

Uit eindelijk zei een arts: "morgen zullen we een mri-scan doen". Volgende dag allerlei beperkingen. Door de MRI. Er bleek een ader in de hersenstam gescheurd en een ader in mijn hals was gescheurd (zie bij vaatwandproblemen/dissectie).

Ik had vijf beroertes gehad de dag er voor. In eens was ik tikkende tijdbom. \

Nu ben ik vier jaar verder en nog steeds heb ik te kampen met allerlei beperkingen. Vervelend maar het zijn allemaal mensen en ja ik ben ook een van de foute diagnoses . Dat is dus gewoon domme pech.

 

Echt gebeurd verhaal 6

Ik had rare hoofdpijn. Als ik lag had ik geen pijn. Als ik overeind kwam het gevoel alsof er een atoombom ontplofte in mijn hoofd. Als ik ging liggen was de pijn weer weg. Verder geen enkele klacht, helder en aanspreekbaar. Gelukkig vertrouwde mijn huisarts op haar unheimisch gevoel. Ik bleek op mijn 48ste een aneurysma te hebben.

Nawoord Hersenletsel-uitleg: Een aneurysma is een verwijding in een slagader of ader, door een zwakke plek in de vaatwand. Deze zwakke plek kan openscheuren en een bloeding veroorzaken. Dit is een levensgevaarlijke situatie.

 

Echt gebeurd verhaal 7

Knapje in mijn hoofd, misselijk, spugen dubbelzien, pijn in mijn nek, ergste hoofdpijn ever.... Ook bij mij werd niet gelijk aan een hersenbloeding gedacht. Het bleek een subarachnoïdale bloeding (SAB).

 

Echt gebeurd verhaal 8

Op vrijdag schreef ik een berichtje in woorden, en diegene wist meteen: dat is fout. Dus direct naar de huisarts. Vanaf daar weet ik niet veel meer. Behalve het wachten in het ziekenhuis en dat ik steeds slechter ging praten. En mijn linkerbeen sleepte. Dus opname. Dinsdag mocht ik met een rollator proberen te lopen. Dag erna pas MRI scan. Daar was niks op te zien. Dus mocht ik met rollator en moeilijk pratend naar huis. Logopedie en fysio.

In juni naar een concert van "groots met een zachte G". Wat een ellende was dat. Kon de liedjes niet meer. Veel te druk. Op het terrasje daarna zat een neurologe. Die zei: Er is je niets verteld van een zwart gat waarin je terecht kan komen. Ik nee er is niets mis met me, zegt de neuroloog. Maar waarom kan ik niet tegen drukte. Of geen boeken meer lezen. Geen muziek meer. Geen 3 dagen werken. Altijd moe.

Ondertussen vraag ik me nog steeds af wat was het?

 

Echt gebeurd verhaal 9

Op vakantie in Luxemburg kreeg ik opeens vreselijke pijn aan de achterkant van mijn hoofd, alsof er messen in werden gestoken.

Wilde opstaan van het terras dat lukte niet geen kracht in beide benen.

Spraak ging wat moeizaam.

Met de ambulance naar ziekenhuis op de SEH (Spoedeisende Hulp) aan het infuus met vocht , want ik werd bestempeld als de toerist; veel in de zon, te weinig gedronken, dus het zal een zonnesteek zijn. 

Door het  vocht wat ik kreeg moest ik naar het toilet maar ik had nog steeds geen kracht in mijn benen.

 

In de rolstoel dan.... maar nog steeds geen alarmbellen bij de verpleegkundige.

Werd op de gang gezet met infuus het was erg druk op de eh.

Ik knapte niet op ... eindelijk 2 uur later werd er een MRI gemaakt.

 

De neuroloog kwam erbij, er werden wat testjes gedaan en wat bleek.. het was een hersenbloeding in de thalamus.

Ik moest gelijk naar de Intensive Care    ..... wat een paniek opeens.

 

Ik heb veel  last van de onzichtbare gevolgen ik ben erg snel moe in mijn hoofd veel last van prikkels enz enz. Ik moet in de middag rusten om de accu weer wat op te laden.

 

Echt gebeurd verhaal 10

Bijna tweeënhalf jaar geleden na kortdurende uitvalverschijnselen ( hangende mondhoek, krachtverlies rechterarm en verwarde spraak) naar ziekenhuis afgevoerd. Met een veel te hoge bloeddruk een paar uren later weer naar huis. Huisarts moest de bloeddruk maar gaan regelen met medicatie. Bij thuiskomst bleek ik me toch niet goed te voelen en ruim een maand later bleek uit een MRI dat er geen recent infarct heeft plaatsgevonden, maar wel witte stofafwijkingen door onvoldoende doorbloeding.

Niks aan de hand vond de neuroloog....doorverwezen naar andere specialisten, waarvan de laatste mij door de aanhoudende cognitieve klachten en vermoeidheid naar een andere neuroloog stuurde. Die kwam een half jaar na de doorgemaakt uitvalverschijnselen met een diagnose: een TIA in de linkerhemisfeer bij risicofactor hypertensie (hoge bloeddruk). Ik kreeg cognitieve revalidatie en uit een NPO kwamen cognitieve stoornissen naar voren.
O.a. mentale moeheid en overprikkeling is waar ik nog dagelijks mee worstel.
Ik heb dus restverschijnselen overgehouden aan een TIA, ik lees/hoor hier weinig anderen over en vraag me af of er meer mensen zijn met een zo'n (soortgelijke) ervaring?
Omdat een TIA tijdelijk is krijg ik vaak een opmerking dat het dan geen TIA is geweest...zelf heb ik het volgende artikel gevonden:
https://condite.nl/artikelen_post/tia-niet-alle-klachten-en-beperkingen-zijn-tijdelijk/